Semana Santa 1

Zalig Pasen!
La Semana Santa begon al vorige zondag, met Palmenzondag.
Dan is het de gewoonte dat praktiserende christenen een
gevlochten palmtakje kopen en het boven hun deur hangen.
Op TV was ook te zien hoe de President, Evo Morales,
palmtakjes kocht. Het verbaasde mij om dat uitgezonden te
zien, vermits die nog maar enkele maanden geleden staat
van kerk scheidde, wat velen mis begrepen als
de verloochening van de Kerk maar wat eigenlijk bedoeld
was als vertrekpunt om het Christendom niet langer als
enige officiële godsdienst te laten gelden. De meeste
schoolkinderen hebben enkel nog maandag en/of dinsdag
les gehad. Sommige klassen beeldden de lijdensweg van
Jezus uit, met een houten kruis, met een doornenkroon,
enz. Woensdag morgen stonden er veel bussen voor de
plaatselijke school. Er waren blijkbaar klasuitstappen
georganiseerd. Donderdag was al een halve feestdag.
De avond ervoor, woensdagavond om 19u, hadden we
attestuitreiking in de Universiteit van Oruro,
Faculteit van Antropologie. Verschillende studenten
van het vierde en vijfde jaar hadden stage gelopen bij
CEPA, om ervaring op te doen en/of in het kader van
hun thesis. Zij worden Pasantías genoemd. Een woordje
van de Directeur, een woordje van Licenciado Marcelo
Lara(mijn directe baas, hoofd van de Cultuur-eenheid),
een woordje van Gilberto Pauwels(ook mijn baas
natuurlijk), de Directeur van CEPA en een presentatie
van enkele studenten. Aan de hand van geprojecteerde
foto's vertelden ze over hun werk in de 7 verschillende
comunidades (inheemse gemeenschappen). Wat zij vooral
hebben gedaan, is de Casas de Cultura (7 in totaal)
verder helpen uitbouwen. Het zijn een soortement
culturele centra, in een daarvoor ingerichte ruimte of
in een hutje dat speciaal daarvoor gebouwd is. In enkele
Casas is een mini-museum aanwezig, een beetje uitleg
over de geschiedenis van het dorp/de gemeenschap, enkele
artefacten die opgegraven zijn,... maar het belangrijkste
deel is de zogenaamde sociale ruimte. Er worden workshops
en klassen georganiseerd voor verschillende leeftijden,
bv voor de derde leeftijd over ecotoerisme, met enkele
lagere schoolkinderen hebben ze een plan getekend van
de gemeenschap el Choro,...
Omdat hier alles op papier moet staan en de
attest-uitreiking natuurlijk gepaard gaat met een
ceremonie, was er achteraf een kleine receptie.
Mijn collega Marco had met een van de pasantías, Kriss,
ispis en kleine patatjes gebakken, met een dipsausje van
gemalen pindanootjes. Ispis zijn kleine visjes, 3 à 4 cm
groot, die in zijn geheel worden gefrituurd en in zijn
geheel worden opgegeten. We hadden ter plaatse ook
nog Yungue~no gemaakt in een bidon, een cocktail van
Singani, een sterke drank(40%) op basis van druiven,
gemengd met Tampico, zeer zoet fruitsap en water. Marco
had kleine plastiek bekertjes gekocht, de grootte van
shotjesglazen. Die had hij op het einde van de viering
rondgedeeld en dan heeft de Directeur nog een brindis
(toast) uitgebracht. De Andijnse bocaditos (snacks:
ispis en aardappeltjes) hadden veel succes, iedereen
vloog er op af. We moesten uit de aula, er ging nog een
les plaatsvinden om 20u30. Nadat we van alle proffen
en de directeur afscheid hadden genomen (hier is het
de gewoonte om ook hen telkens bij het verwelkomen
en het afscheidnemen 2 kussen te geven), zijn
we nog op de lappen geweest met enkele pasantías,
afgestudeerden en studenten antropologie, en met
mijn twee collega's Marcelo en Marco. Nog meer Singani,
deze keer gemixt met Canada Dry. Mijn voorkeur gaat
toch hiernaar uit, want de Ynungue~no smaakt mij iets
te chemisch, vanwege de straffe smaak van Tampico.